Przegląd nowości

Świat muzyki i matematyka

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 03, maj 2024 21:47

Współbrzmienie dźwięków wydawanych przez strunę od jej początku do podpórki oraz dźwięku wydawanego przez całą strunę tworzy interwał muzyczny. Interwał 2:3 Pitagoras nazwał diapentem interwał 3:4 zaś diatessaronem. Współczesne ich nazwy, to kwinta i kwarta. Odległość (interwał) dźwięku od niego samego nazywamy prymą. Na poniższym rysunku zaprezentowano miejsca ustawienia podpórki monochordu dla poszczególnych interwałów.

Gdybyśmy przyjęli jako podstawowy ton c, wówczas oktawą byłby ton c¹, kwintą ton g zaś kwartą f. Interwałem dobrze brzmiącym dla ucha w połączeniu z prymą i kwintą jest jeszcze tercja. Od niej zależy charakter akordów muzycznych.

Interwały ułatwiają muzykom porozumiewanie się między sobą. Gdy umierający Mozart dyktował Saleriemu swoje ostatnie dzieło „Requiem”, nie dyktował mu nut, tylko informował, który instrument orkiestry powinien zagrać od danego dźwięku serię określonych interwałów. Rozróżniamy interwały wstępujące (wtedy wzrasta częstotliwość dźwięków) oraz zstępujące. Muzykom wygodniej posługiwać się interwałami wstępującymi. Każdemu interwałowi odpowiada odpowiedni stosunek częstotliwości dźwięków. Ich prezentację na klawiaturze mamy na rysunku 12.

Wyróżniamy tu:

pryma czysta                   1/1

sekunda mała               15/16

sekunda wielka                8/9

tercja mała                      5/6

kwarta czysta                  3/4

kwarta zwiększona       32/45

kwinta czysta                  2/3

seksta mała                     5/8

seksta wielka                   3/5

septyma mała                  5/9

septyma wielka              8/15

oktawą czysta                  1/2 

• « poprz.
• nast. »