Przegląd nowości

Świat muzyki i matematyka

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 03, maj 2024 21:47

Podobne doświadczenia jak te z monochordem, wykonywano w Starożytności z użyciem prostej piszczałki (stała się ona pierwowzorem późniejszej fujarki, fletu, oboju, klarnetu itp.). Zauważono wówczas, że wysokość wydawanego dźwięku zależy od długości piszczałki. Im piszczałka krótsza, tym dźwięk wyższy. Aby zmieniać wysokość tego dźwięku, wywiercano w piszczałce otwory, których zakrywanie palcami powodowało wydłużanie lub skracanie słupa powietrza, zamkniętego w rurze (wewnątrz piszczałki). Ta technika w nieco zmodyfikowanej formie dotarła do współczesnych czasów. Wykorzystuje się ją we wszystkich instrumentach dętych. Piszczałki organów kościelnych wydają jeden dźwięk o określonej wysokości w zależności od długości piszczałki. Na rysunkach 2 i 3 zaprezentowano budowę piszczałki organowej i zależności pomiędzy długościami poszczególnych piszczałek organów a odpowiadającymi im dźwiękami (tonami i półtonami).

W Starożytności nie znano pojęcia częstotliwości dźwięków, ale rozpoznawano wysokości dźwięków. Dziś wiemy, że ucho ludzkie nie potrafi odbierać wszystkich dźwięków, jakie istnieją w naszym otoczeniu. Zakres częstotliwości dźwięków, które człowiek słyszy jest przedziałem od 16 Hz (drgań na sekundę), do 20000 Hz. 

• « poprz.
• nast. »