Przegląd nowości

„Król Ubu”, czyli operowy palimpsest (5)

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 02, kwiecień 2021 10:00

Wbrew przytoczonemu na początku zawołaniu Ubu, które stało się hasłem nihilistycznego odłamu awangardy artystycznej spod znaku dadaizmu, Krzysztof Penderecki w swej ostatniej, jak na razie, operze, nie tyle obala, co do pewnego stopnia odnawia tę formę muzyczną w jej historycznym kształcie, choć ujętym w persyflażowy cudzysłów.

                                                                                        Lesław Czapliński

2 Małgorzata Janicka-Słysz tego rodzaju niedokładne zapożyczenia, mogące kojarzyć się z utworami innych kompozytorów, pozostające

  „w ich stylu”, określa mianem paracytatów.

3 Ten motyw mógł utkwić w pamięci kompozytora, ponieważ jego nagranie otwierało seanse w legendarnym kinie studyjnym „Sztuka”

  w Krakowie. 

4 Jego motyw powróci w koncertowym Polonezie, skomponowanym przez Pendereckiego na inaugurację Konkursu Chopinowskiego

   w roku 2015.

5 Pierwotnie polska premiera miała się odbyć w Poznaniu, pod kierownictwem muzycznym Mieczysława Dondajewskiego i w inscenizacji

  Ryszarda Peryta, z Ewą Werką w partii Ubicy, ale w związku ze zmianą dyrekcji przedsięwzięcie to ostatecznie nie doszło do skutku. Na

 tę okazję Antoni Libera i Janusz Szpotański przetłumaczyli na polski libretto, który to przekład ostatecznie nigdy nie został

 wykorzystany. 

6 Pod auspicjami Instytutu Francuskiego wystawił ten dramat w wersji polskiej 15 grudnia 1986, a w następnym roku, 2 czerwca  po

  francusku.

• « poprz.
• nast. »