Przegląd nowości

[8] Anna Girò była wychowanką Pio Ospedale della Pietà w Wenecji – klasztoru, sierocińca i szkoły muzycznej dla dziewcząt – gdzie od roku 1703 Vivaldi pełnił funkcję maestro di violino, od roku 1704 – maestro di viola all’inglese, od roku 1713 – maestro di coro, a od roku 1716 – maestro di concerti.

[9] Por. list Vivaldiego do Guida Bentivoglia z 23 listopada 1737 r.

[10] Do roku 1740 będzie on tam sprawował urząd kardynała i biskupa oraz subdziekana Św. Kolegium Kardynalskiego.

[11] Opera pod tytułem Sziroe, król Persji (Siroe, re di Persia) powstała do libretta Pietra Metastasia. Jej prawykonanie odbyło się w święto Wniebowstąpienia Pańskiego w roku 1727 w Teatro Pubblico w Reggio nell’Emilia.

[12] Vivaldi najprawdopodobniej nie ukończył niniejszego opracowania, ponieważ zniechęciły go niepowodzenia.

[13] Tymi operami są: Atenaida z roku 1729 (L’Atenaide), Olimpiada z roku 1734 (L’Olimpiade), Gryzelda z roku 1735 (Griselda) oraz Wyrocznia w Mesenii z roku 1738 (L’oracolo in Messenia).

[14] L’arco attaccato alle corde oznacza mniej więcej tyle, co smyczek przylegający do strun.

[15] Na ogół arię tę śpiewała Tamiri. Tak było w przypadku inscenizacji Farnacesa z lat 1727, 1730, 1732 oraz 1737. Berenika wykonywała ją tylko podczas pierwszych spektakli w roku 1727.

[16] Arię tę Vivaldi zapożyczył ze swojej własnej opery Orland szalony (Orlando furioso).

[17] Akt I, scena IX.

[18] W roku 1727 arię tę śpiewał Farnaces, a w roku 1731 – Pompejusz.

[19] W Pawii arię tę wykonywał Farnaces, czyli głos tenorowy, ale w związku z nagraniem, została ona dostosowana do głosu Maxa Emanuela Cencica, którego skala głosu jest zbliżona do tessytury mezzosopranu. Vivaldi zresztą też ją przetransponował, włączając do opery Argippo.

[20] Akt II, scena XIV.

[21] Akt III, scena VIII.

[22] Akt III, scena III.

[23] Akt I, scena VII.

[24] Jakby na przekór temu, co zwykł proponować Fabio Biondi, też współpracujący z wytwórnią Virgin Classics.