Przegląd nowości

Dwugłos o Teatrze Wielkim w Poznaniu

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 22, wrzesień 2008 02:00

 i nie pobudza żadnej aktywności na styku muzyki, teatru, plastyki i literatury, choć wszystkie te sztuki tworzą to, co nazywamy teatrem operowym. Piszący te słowa nie tylko wielokrotnie na to wskazywał, m.in. w "Raporcie o stanie teatrów operowych w Polsce", przygotowanym dla Ministra Kultury w 1997.; Opera Poznańska decyzją ówczesnej dyrekcji jako jedyna nie udostępniła materiałów do tego opracowania. Kwestie te zgłaszałem również w ostatnich latach Departamentowi Kultury Urzędu Marszałkowskiego i osobiście Panu Marszałkowi Stefanowi Mikołajczakowi, kładąc nacisk na projekty typu "Let's make an opera together", wypracowane w Wielkiej Brytanii, polegające na tworzeniu i realizowaniu odpowiednich do możliwości niedużych spektakli operowych przez dzieci i młodzież muzyczną. Widowiska tego rodzaju mogłyby pojawić się jako projekt edukacyjny, wychowawczy (zależy od tematyki dzieła i spektaklu) i artystyczny jako zintegrowana działalność wybranych ośrodków Wielkopolski w oparciu o merytoryczną podstawę, którą może stworzyć Teatr Wielki. Niestety, takie nowoczesne myślenie o kulturze muzycznej jako fundamencie działań edukacyjnych (podaję tylko jeden, ale sprawdzony przykład) jest nie tylko w Teatrze Wielkim, ale również w ogóle w Poznaniu, nieobecne.

Trzeci element kontekstu, to najbliższa przyszłość Teatru, wyznaczona dwiema ważnymi datami, obok których nie wolno nam przejść obojętnie, nawet jeśli miałoby to wiele "kosztować" - zarówno środków finansowych jak i wysiłku. Chodzi o uzyskanie fachowej odpowiedzi na pytanie jak Teatr Wielki w Poznaniu ma przygotować swoją działalność do obchodów l00-lecia tej instytucji oraz jak wyobrażamy sobie udział Teatru Wielkiego w drodze do projektu "Poznań Europejską Stolicą Kultury 2016". Niezależnie od faktu, czy otrzymamy ten zaszczytny tytuł, czy nie, kultura - twórczość i działalność instytucjonalna, ma wielką szansę by odzyskać centralną pozycję w Poznaniu i Wielkopolsce. Pamiętajmy, że kultura jest inwestycją cywilizacyjną a nie jedynie dodatkiem do wolnego czasu, choć czasami jedno nie wyklucza drugiego, jednak równowagę w tym zakresie najczęściej osiągają społeczeństwa dojrzałe kulturowo.

Aby wypełnić zadania, stawiane przed Teatrem w drodze do obu ważnych dat - 2010 i 2016, należy bezwarunkowo zmienić sytuację personalną na poziomie dyrekcji Teatru Wielkiego, która utraciła zdolność do samooceny i kształtowania polityki programowej Teatru. Jeśli pozostaniemy na obecnym poziomie niekompetencji, nie widzę żadnych racjonalnych przesłanek i gwarancji do tego, by wzrosły szanse właściwego przygotowania Teatru do obu wymienionych wyżej zdarzeń.