Przegląd nowości

Mykoła Łysenko, lirnik naddnieprzański (2)

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 20, marzec 2022 06:32

W recenzji z tej ostatniej pisano: „Scena teatru Wielkiego obchodziła wczoraj widowisko niezwykłe, grano na niej i śpiewano po małorusku. (...). Sztuką, którą przy tej sposobności wysłuchaliśmy nie bez zajęcia, był obraz ludowy, nie dość trafnie na afiszach „operetą” nazwany. (...) Główną treść sztuki wypełnia życie ludowe, a zwłaszcza jego formy towarzyskie i obrzędowe, które autor z godną pochwały wiernością przeniósł z życia na scenę. Pod tym względem wczorajsza „Noc świętojańska” służyć by mogła za wzór wielu naszym fabrykantom widowisk czarodziejsko-ludowych, jakimi publiczność ogródkowa corocznie bywa przekarmiona.

Zamiast dowolnych fantazji na tle ludowym mamy tu prawdziwą wieś, z prawdziwymi „mołojcami” i „mołodycami” którzy śpiewają swoje własne pieśni i tańczą trepaka au naturel, bez żadnych baletowych upiększeń” („Kurier Warszawski nr 115 z 26 kwietnia 1888). U progu XX wieku Zaporożca za Dunajem Hułaka-Artemowśkiego oraz Natalkę Połtawiankę grały w teatrach letnich Krakowa i Warszawy występujące gościnnie (mało) ruskie trupy teatralne. Pod Wawelem był to zespół lwowskiego Towarzystwa „Ruśkoj Besidy”, który na zakończenie swych występów w Parku Krakowskim (m.in. Nie dla ciebie Grzesiu nocne zabawy i koncert muzyki ukraińskiej) wystawił Zaporożca 13 maja 1900 roku na scenie Teatru Miejskiego.

• « poprz.
• nast. »