Przegląd nowości

Mykoła Łysenko, lirnik naddnieprzański (2)

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 20, marzec 2022 06:32

Poza tym przez całą operę przewija się heroiczny motyw fanfarowy, symbolizujący kozackie umiłowanie wolności. Po raz pierwszy daje znać o sobie jako temat uwertury, by następnie kilkakrotnie powracać w partii Tarasa oraz w scenach zbiorowych. Mając kłopoty z wprowadzeniem na scenę ukraińskiej wersji opery (od 1876 roku obowiązywał tzw. edykt emski Aleksandra III, zakazujący używania na terenie Imperium dialektu małorosyjskiego jak oficjalnie określano miejscową mowę), nie przystał Łysenko na propozycję Czajkowskiego, aby wystawić ją w Petersburgu, rzecz jasna w rosyjskim przekładzie.

Stąd nie było mu dane dożyć jej prapremiery, przy czym ironia losu sprawiła, że i tak po raz pierwszy zabrzmiała po rosyjsku (w tłumaczeniu Liudmyły Staryćkiej-Czerniachiwśkiej) w Petersburgu, wiosną 1917. Do ukraińskiej premiery doszło dopiero 4 października 1924 w Charkowie, przy czym dyrygujący nią Lew Sztejnberg zastąpił autorską instrumentację własną. Obecnie grywa się ją w pochodzącym z lat pięćdziesiątych opracowaniu muzycznym Łewko Rewućkiego i orkiestracji Borysa Latoszynśkiego, z librettem gruntownie przeredagowanym przez Maksyma Rylśkiego.

• « poprz.
• nast. »