Przegląd nowości

34. Festival d’Ambronay: „Maszyna marzeń”

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 28, październik 2013 19:58

Hasło wywoławcze tegorocznego wydania festiwalu brzmiało: „La Machine à Rêves” czyli „Maszyna marzeń”, przy czym jak precyzuje Alain Brunet chodziło tutaj w równej mierze o marzenia wykonawców i kompozytorów, jak i o ideę oczarowania i oderwania od codzienności wszystkich odbiorców. Marzenia to też przenoszenie się w sferę ducha i do innych niż te znane nam już przestrzenie kultury i tradycji. Można jeszcze dodać, iż dyrektor miał z pewnością również na myśli swoje własne spełnione marzenia artystyczne i osobiste, bo ten festiwal to przecież piękne i potężne dzieło jego barwnego życia.

Ważnym protagonistą tegorocznego festiwalu był przebywający w Ambronay na rezydencji argentyński instrumentalista i dyrygent Leonardo Garcia Alarcón, który właśnie w Ambronay rozpoczynał swoją błyskotliwą karierę. Przypomnijmy, że muzyk ten studiował grę na klawesynie i organach i że przez wiele lat był asystentem Gabriela Garrido, po czym w roku 2005 założył swój własny zespół Capella Mediterranea, z którym występuje na różnych festiwalach i w słynnych salach koncertowych. Obecnie Alarcón jest profesorem w Konserwatorium w Genewie, a zarazem pełni funkcję dyrektora artystycznego Choeur de Chambre de Namur.

Już od dawna marzył o tym, aby móc zainaugurować Festiwal w Ambronay Nieszporami Monteverdiego i zamknąć go operą Orfeusz tego samego kompozytora, czyli dziełem, które tak bardzo się przyczyniło do rozwoju gatunku. Marzenie Argentyńczyka mogło się wreszcie w tym roku spełnić i rzeczywiście na otwarcie festiwalu zabrzmiały w opactwie Vespro della Beata Vergine, czyli zbiór utworów wokalnych i instrumentalnych napisanych ku czci Matki Boskiej, których komponowanie zajęło Monteverdiemu aż dziesięć lat. W ich wykonaniu wzięli udział tak doborowi soliści jak Mariana Flores - która w sierpniu podbiła publiczność na festiwalu Sopot Classic - Céline Scheen (soprany), Fabian Schofrin (kontratenor), Zachary Wilder, Fernando Guimarăes (tenory), Victor Torres (baryton) i Sergio Foresti (bas) oraz wymieniony wyżej Choeur de Chambre de Namur i oczywiście zespół Capella Mediterranea. Stojący na ich czele Leonardo Garcia Alarcón potrafił nasycić te kompozycje ogromną ekspresją i wykreować klimat uduchowienia, wobec którego zdradzający wzruszenie słuchacze nie pozostali obojętni.

• « poprz.
• nast. »