Przegląd nowości

Dwugłos o Teatrze Wielkim w Poznaniu

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 22, wrzesień 2008 02:00

 Tego nie da się osiągnąć wożąc w różne miejsca całe spektakle operowe, a montaż fragmentów wykonywanych koncertowo z reguły niweczy atrakcyjność. W to miejsce należy pomyśleć o nowych formach: małoobsadowe, współczesne, inspirujące tematycznie (np. "szkolna" Antygona, pokazana jako temat widowiska operowego, są przykłady takich dzieł niewielkich rozmiarów w XX wieku, które mogą wykonać np. artyści teatru wraz ze studentami Akademii Muzycznej. Sam zgłaszałem onegdaj projekt wystawienia młodzieżowego "Dydony i Eneasza". Tu pomoc władz Województwa różnych szczebli jest jednak z pewnością niezbędna). Skoro istnieją międzynarodowe umowy regionu Wielkopolska z innymi regionami Europy, odmiennymi zresztą kulturowo, co stanowi atut, namawiałbym gorąco do próby zbudowania takich międzynarodowych projektów edukacyjnych, muzyczno-teatralno-litrackich, które mogłyby być pokazywane we wszystkich tych regionach, z którymi podpisane są umowy.

Osobną kwestią, którą należy zauważyć jest struktura i podział kompetencji w zakresie zarządzania instytucją. Kwestię tę postawiłem dopiero w tym miejscu, choć zdaję sobie sprawę z jej znaczenia, także dla właściwego wypełniania zadań określonych wyżej. Problem struktury zarządzania i kompetencyjnej odpowiedzialności wewnątrz Teatru wiąże się jednak ze sposobem w jaki urząd założycielski, wypełnia swą rolę jako dysponenta środków publicznych przeznaczanych dla Teatru i nadzorem nad jego działalnością.

Wrażliwą kwestią jest również sposób oceniania danej instytucji za jego działalność w roku finansowym czy w szerszej skali, np. wobec przygotowań do takich wydarzeń, jak rok 2010 czy 2016. Ocena instytucji oparta na realizacji budżetu i frekwencji, traktowanej jako świadomy odzew społeczeństwa na propozycje programowe Opery a przez to ich rzeczywistej atrakcyjności, jest niewystarczająca. Z jednej bowiem strony wiemy, że publiczność każdej instytucji artystycznej może być albo "stała", w wielu krajach mierzona ilością sprzedanych abonamentów na cały sezon i sposobami reagowania na ambitny repertuar (co wymaga obserwacji), albo "przepływowa", okazjonalna czy też organizowana przez Teatr w celu frekwencyjnym (praktyka - niestety - codzienna w większości instytucji w Polsce).