Przegląd nowości

Dwugłos o Teatrze Wielkim w Poznaniu

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 22, wrzesień 2008 02:00

3. zatrudnienie w trybie natychmiastowym konsultanta wokalnego wysokiej klasy, który dokonałby przeglądu młodych głosów, ustaliłby plan ćwiczeń i zajęć pozwalających, tam gdzie to możliwe, przywrócić śpiewakom warunki, które utracili przez błędne obsady repertuarowe;

4. zaprosić do współpracy wszystkich tych wybitnych artystów, którzy z powodów również personalnych odmawiali do tej pory występowania w Teatrze Wielkim;

5. przygotować bardzo dogłębnie przemyślany program artystyczny na lata 2009-2010, uwzględniający Jubileusz Teatru;

6. otworzyć współpracę Teatru z innymi instytucjami kultury Poznania i Wielkopolski, w tym szczególnie z Polskim Teatrem Tańca, któremu obecna dyrekcja Teatru od lat utrudnia możliwość pracy i występów na wielkiej scenie;

7. przygotować racjonalny plan zamówień nowych utworów;

8. zrewidować plan promocji Teatru, również przez zaplanowanie dokumentacji jego osiągnięć, o której mówiłem wyżej;

9. przygotować propozycje programów edukacyjnych dla Poznania i Wielkopolski.

                                                                 dr Maciej Jabłoński

                                                     muzykolog. Katedra Muzykologii UAM w Poznaniu

Poznań, 21 lipca 2008r.

Odpowiedź Sławomira Pietrasa, dyrektora Teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu.

Autor opracowania pt. "Opinia na temat sytuacji Teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu i propozycja merytorycznej dyskusji nad jego przyszłością" dr Maciej Jabłoński jest byłym dyrektorem artystycznym Teatru Wielkiego w Poznaniu. Jego działalność na tym stanowisku trwała krótko (wrzesień 1992 - sierpień 1994). W tym czasie Teatr zrealizował 9 premier, z czego żadna nie utrzymała się w repertuarze, a brak frekwencji, negatywne krytyki i wreszcie dymisja Jabłońskiego z uzasadnieniem nieliczenia się z wysokimi kosztami chybionych produkcji jest odpowiedzią na pytanie, czy ten zatroskany o losy Gmachu pod Pegazem poznański muzykolog, który od lat kilkunastu nie zdołał obronić habilitacji był dobrym kandydatem do powierzania mu odpowiedzialności za losy artystyczne Teatru, nad którymi tak ubolewa w swoim obecnym opracowaniu.