Przegląd nowości

Piękna „Aida“ albo Prawo synestezji

Szczegóły

Opublikowano: środa, 26, marzec 2025 21:59

Oko zachwyciwszy się kształtem wizualnym Aidy, ostatniej premiery w Operze Krakowskiej (premiera 14 marca 2025), na zasadzie synestezji sprawiło, że i ucho inaczej „spoglądało“ na stronę muzyczną. Nie była to wizja antykwaryczna, wskrzeszająca na podstawie wykopalisk archeologicznych i znalezionych w ich wyniku artefaktów mniej lub bardziej wierny lub przybliżony świat starożytnego Egiptu.

Skądinąd autorem opowiadania o Aidzie i współautorem prapremierowej inscenizacji w Kairze był właśnie francuski archeolog Auguste-Édouard Mariette. Giorgio Madia, w jednej osobie reżyser i choreograf, oraz Domenico Franchi, scenograf, kierując się bardziej prawami kompozycyjnej natury niż historycznym prawdopodobieństwem, stworzyli umowną wizję sceniczną. Na dekoracje składają się połówki wysokich walców, przesuwane w trakcie przedstawienia i ustawiane w różnych konfiguracjach.

Uzupełniają je schody, pozwalające grupować postacie w scenach zbiorowych, ale także dynamizować ich ruch. Wertykalny kształt mobilnych dekoracji buduje zarazem przestrzenną głębię niewielkiej sceny. Ich surowa abstrakcyjna faktura wydobywana jest za sprawą operowania światłem, również przez Madię. Najbardziej oryginalne są wszakże kostiumy, których barwną dominantą jest złoto aplikacji oraz nakryć głowy na czarnym tle samych ubiorów oraz pokrytych taką szminką twarzy. Dopiero za drugim razem zauważyłem, że za sprawą oświetlenia złoto nabiera niekiedy srebrzystego odcienia i pojawia się dodatkowa tonacja kolorystyczna - chór w pierwszej odsłonie drugiego aktu.

• « poprz.
• nast. »