Śpiewak operowy rodzi się w teatrze

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 01, grudzień 2025 06:21

Pietras Sławomir

Przed czterdziestu laty zaangażowałem do Teatru Wielkiego w Łodzi studentkę Akademii Muzycznej z klasy prof. Jadwigi Pietraszkiewicz. Wkrótce okazało się, że mamy do czynienia z wybitnym talentem, pięknym, świetnie wyszkolonym głosem.

Toteż Joanna Woś – bo o niej mowa – urodziła się dla sztuki operowej jako niezwykły „wcześniak”, debiutując w roli tytułowej Łucji z Lammermooru.

Był to absolutnie unikalny i dotąd w kręgach profesjonalnych z podziwem wspominany przypadek startu do kariery solistycznej, bez uprzedniego stażu teatralnego. Zarówno bowiem teraz, jak i w dalszej lub bliższej przeszłości zakwalifikowany do grona przyszłych solistów operowych adept, przynosi do teatru zwykle pakiet wiedzy (ale nie umiejętności) dotyczącej tego zawodu, zwłaszcza w dziedzinie wokalnej. 

Dopiero teraz zaczyna się proces kształtowania przyszłej osobowości solistycznej. Począwszy od lekcji u korepetytorów, podpatrywania z bliska umiejętności wokalnych starszych i doświadczonych kolegów, nabierania umiejętności w pracy na scenie pod kierownictwem asystentów reżyserów, ale również inscenizatorów nowych spektakli.

Niebagatelną częścią kształtowania umiejętności solistycznych była zawsze codzienna praca z dyrygentami, partnerami i orkiestrą na próbach. Uwagi powyższe dotyczą również śpiewaków chóru, ale ich umiejętności zdobywane są o tyle łatwiej, że pracują w systemie zbiorowym.

Jeśli chodzi o solistów, to trzeba zaznaczyć, że moje uwagi dotyczące kształtowania ich osobowości dotyczą zarówno gwiazd, jak i postaci drugo, trzecioplanowych, a nawet epizodystów. Tak więc w blisko czterowiekowej tradycji teatru operowego na szczycie hierarchii członków każdego zespołu stali soliści, zarówno ci pierwszoplanowi jak i wykonawcy pozostałych ról.

Dotąd było oczywistością, że grupa czołowych wykonawców repertuaru operowego była integralnie związana z teatrami w których występują. Stałym miejscem pracy, zwykle bezterminowymi kontraktami, codziennym udziałem w zajęciach teatralnych i występach w spektaklach lub koncertach. Zapewniało to teatrom zabezpieczenie repertuarowe, a solistom rozwój, nieustającą edukację, bezpieczeństwo uprawiania zawodu, a w niektórych wypadkach status gwiazdy w miejscu funkcjonowania, uwielbienie publiczności i prestiż miasta, gdzie toczyła się ich kariera.

• « poprz.
• nast. »