Przegląd nowości

Wszystkie opery Ryszarda Wagnera (8)

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 11, październik 2020 07:00

Na pierwszym miejscu bez wahania umieściłbym nagranie „na żywo” z 1966 roku dokonane na żywo w Festspielhausie w Bayreuth. Zachwyca wstrząsająca kreacja Birgit Nilsson, która nasyciła partię Izoldy ogromnym bogactwem wszelkich odcieni dramatyzmu, by w ostatniej scenie rzucić na kolana nieziemskim brzmieniem swojego wspaniałego głosu. Na dodatek pokonuje całą partię bez śladu zmęczenia w głosie. Równie znakomici są: Wolfgang Windgassen – Tristan, Christa Ludwig – Brangena, Martti Talvela – Król Marek. Dyrygujący Chórem i Orkiestrą Festiwalu w Bayreuth Karl Böhm ujmuje przejrzystością brzmienia i logiką przeprowadzenia dramatu w muzyce. (DG.419 889 – 2). 

Na drugim miejscu postawiłbym nagranie z udziałem Marthy Mödl prezentującej wszystkie nieprzeciętne walory swojego potężnego głosu, czyli jego moc, skalę i brzmienie. Jej Izolda jest jednak bardziej dramatyczna niż subtelnie liryczna, szczególnie w II akcie, w duecie miłosnym. Jej partnerem jest będący w znakomitej formie wokalnej Ramon Vinay. Obojgu udało się uzyskać wyjątkowe napięcie dramatyczne, trzymające słuchacza w stanie skupienia od początku do końca. Wiele zasługi ma w tym względzie również Herbert von Karajan prowadzący z zegarmistrzowską precyzją Chór i Orkiestrę Festiwalu w Bayreuth. Czuje się w tym nagraniu nerw dramatyczny i wicher namiętności. To prawdziwy dramat miłości budowany szerokim gestem, z pełną mocą muzycznych kontrastów. (MYTO 3MCD 962.149).

Interesująco wypada na tym tle współczesna interpretacja Christiana Thielemanna w nagraniu „live” z 2004 roku. Jest  żywiołowa, dynamiczna i podkreślająca burzę uczuć dwojga bohaterów. To prawdziwy dramat miłości budowany szerokim gestem, z pełną mocą muzycznych kontrastów. 

• « poprz.
• nast. »