Przegląd nowości

Moniuszkowska „Halka” – wymiar lokalny czy uniwersalny? (3)

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 26, wrzesień 2019 09:39

W 1949 roku światła rampy Teatru Bolszoj ujrzała inscenizacja Borysa Pokrowskiego, od strony muzycznej przygotowana przez Kiryłła Kondraszyna, z Grigorijem Neleppem jako Jontkiem i Poghosem Lisicjanem w roli Janusza (istnieje jej nagranie i, wbrew twierdzeniom o ideologicznej reinterpretacji klasyki na scenach radzieckich, w śpiewanym po rosyjsku tekście zachowane zostały wszelkie religijne odniesienia, z Matką Boską Częstochowską w recytatywie Halki na początku drugiego aktu).

Partię Jontka dwukrotnie nagrywał też legendarny tenor ukraiński Iwan Kozłowśky, który wszakże nigdy nie kreował jej na scenie. Słynny antreprener Ludwik Heller wprowadził ją na scenę mediolańskiego Teatro Verde w 1905 roku w ramach zorganizowanego przez siebie sezonu operowego z udziałem swej żony – Ireny Bohuss.

Sporadycznie pojawiała się też na scenie wiedeńskiej Volksoper oraz w Niemczech, m.in. w berlińskiej Staatsoper oraz w Hamburgu w późnych latach trzydziestych XX wieku, a także w peryferyjnych ośrodkach operowych, a więc w Ankarze, Tokio i Hawanie. Może w celu jej szerszej recepcji międzynarodowej należałoby przede wszystkim uwolnić ją z piętna lokalności? Na początku lat dziesiątych XX wieku ukraińska kompania teatralna Mykoły Sadowskiego (aktora i reżysera z rodu artystycznego Tobiłewyczów) wystawiła Halkę w adaptacji przenoszącej akcję na tereny Huculszczyzny.

• « poprz.
• nast. »