Przegląd nowości

Bayreuth, jedyny taki festiwal na świecie

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 15, sierpień 2016 09:05

Do Bayreuth zaprosiła ją w 1901 roku Cosima Wagner. Kaszowska wystąpiła jako Brunhilda w cyklu Pierścienia Nibelunga pod batutą Siegfrieda Wagnera. Po niej była Alten Bella, którą mało kto kojarzył z Polską, bo cała jej kariera łącznie z okresem studiów związane były z niemieckimi uczelniami i scenami. Debiutowała w Lipsku w 1897 roku, jako Anusia w Wolnym strzelcu C.M. Webera, później podziwiano ją w Dreźnie, Berlinie, Monachium i Hamburgu. W Bayreuth wystąpiła w latach 1908-1909 jako Waldvogel (Leśny ptaszek) w Zygfrydzie i jedna z Cór Renu (Wellgunde) w Złocie Renu. W 1925 roku pojawiła się w Bayreuth wspomniana już poznanianka Maria Janowska, uczennica Jana Reszke.

Zaśpiewała partię Leśnego Ptaszka w Zygfrydzie i jednej z Dziewcząt Kwiatów w Parsifalu. Trzy lata później, w 1928 roku w partii Titurela w Parsifalu oklaskiwano Hermanna Hornera urodzonego w Rzeszowie, związanego ze scenami w Berlinie Pradze, Wrocławiu. W tym samym roku asystentem dyrygenta był Włodzimierz Ormicki współpracujący z Siegfriedem Wagnerem. Po wojnie na długie lata zniknęli ze sceny festiwalu w Bayreuth. Dopiero w latach osiemdziesiątych (1986-1987) pojawiły się w festiwalowym chórze dwie Polki: Jagna Sokorska (córka Bogny, solistka Opery w Gelsenkirchen) i gdańszczanka Alina Wodnicka związana z wiedeńskimi scenami. Przez wiele lat przy pulpicie koncertmistrza w grupie pierwszych skrzypiec zasiadał prof. Edward Zienkowski. Festiwal jak każda tego typu impreza miała swoje złe i dobre dni. Do tych najgorszych należy z pewnością uwikłanie Festiwalu Wagnerowskiego w hitlerowską propagandę. Nie jest żadną tajemnicą, że Hitler uwielbiał muzykę Ryszarda Wagnera, a najwyżej ze wszystkich jego dzieł cenił Pierścień Nibelunga.

• « poprz.
• nast. »