Przegląd nowości

Bayreuth, jedyny taki festiwal na świecie

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 15, sierpień 2016 09:05

Oczywiście wola Wagnera była wiele razy łamana. Rok po premierze Parsifala, 12 lutego 1883 roku Wagner  umiera w weneckim Palazzo Vendramin-Calergi. Kompozytor od wielu miesięcy cierpiał na sercowe dolegliwości, pierwszy poważny tego typu incydent przeżył już podczas II Festiwalu. Ster rządów przejmuje jego żona Cosima pracowicie zabiegająca przez następne 23 lata o popularyzację twórczości męża i budowanie renomy festiwalu. To ona wprowadziła na scenę kolejne dzieła Ryszarda, dbając jednocześnie o to, by wykonywali je tylko najwięksi artyści. Pierwszym był Tristan Izolda (1886), następnie wystawiono kolejno: Śpiewaków norymberskich (1888), Tannhäusera (1891), Lohengrina (1894).

Najpóźniej na festiwalowej scenie pojawił się Holender tułacz (1901). Dotychczas nie zdecydowano się na wystawienie w ramach festiwalu trzech pierwszych oper (Boginki, Zakaz miłości i Rienzi) Ryszarda Wagnera. Wszystkie wymienione inscenizacje były dziełem Cosimy Wagner. To ona sprawiła, że festiwal stał się rodzinnym dobrem Wagnerów zawsze kierowanym przez kolejne jej pokolenia. Od 1967 roku, po niespodziewanej śmierci brata Wielanda, festiwalem kieruje żelazną ręką Wolfgang Wagner, wnuk Ryszarda. Po nim w 2009 roku dyrekcję przejęły panie: Katharina Wagner i Eva Wanger-Pasquier, przyrodnie siostry, córki Wolfganga prawnuczki Ryszarda Wagnera. Zachowano w ten sposób żelazną zasadę, że festiwalem kierują członkowie rodziny Wagnerów. Historię Festiwalu Wagnerowskiego budowali - i nadal budują - najwięksi muzycy i śpiewacy specjalizujący się w wagnerowskich dramatach. Wyraźne piętno własnej osobowości artystycznej odcisnął na festiwalu znakomity dyrygent Feliks Motl, przez dwanaście lat jego dyrektor muzyczny. 

• « poprz.
• nast. »