

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościBayreuth, jedyny taki festiwal na świecie
Strona 5 z 13
Dwa lata wcześniej 28 kwietnia, kompozytor wraz z rodziną przenosi się do nowo wybudowanej willi „Wahnfried”. Jej budowę również wspomógł kwotą 75 tysięcy marek Ludwig II. Dla Wagnera wiecznie zmieniającego miejsce pobytu, ta willa jest spełnieniem jego osobistych marzeń. Z jednej strony jest dowodem osiągnięcia stabilizacji życiowej, z drugiej staje się przystanią życiową dla niego i całej rodziny, miejscem, gdzie przez całe dziesięciolecia kształtowano oblicze artystyczne Bayreuther Festspiele. Dzisiaj „Wahnfried” pełni funkcję muzeum poświęcone kompozytorowi, jego dziełom i historii festiwalu.
Sukces pierwszego festiwalu był ogromny! Jego świadkami byli między innymi: Franciszek Liszt, Anton Brückner, Camille Saint-Saëns, Piotr Czajkowski, Edward Grieg, Lew Tołstoj i Gottfried Semper. Wśród gości nie zabrakło cesarza Niemiec Wilhelma I, który wyznał, „Nigdy nie wierzyłem, że Pan to zrealizuje”. Przybyli również cesarz Brazylii Don Pedro II oraz austriacki książę Rudolf Lichtenstein. Pojawili się też Matylda i Otto Wesendonckowie. Król Ludwig II nie był obecny na premierach otwarcia Festspielhausu, wcześniej uczestniczył w próbach generalnych. Później Ludwig II przyjechał do Bayreuth na trzeci cykl Pierścienia. W świat poszły opinie o narodzinach nowej sztuki, choć nie brakowało ocen krytycznych, a w festiwalowej kasie doliczono się deficytu w wysokości około 150 (niektóre źródła mówią o 250) tysięcy marek. Sumy na owe czasy astronomicznej! Klęska finansowa na tyle ostudziła zapał Wagnera, że drugi festiwal odbył się dopiero po sześciu latach, w 1882 roku. Okazją ku temu była prapremiera Parsifala, który z woli jego twórcy przez pierwszych trzydzieści lat miał być wystawiany wyłącznie na scenie Festspielhausu. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||