Przegląd nowości

Dokąd prowadzi wyobraźnia, czyli co może reżyser w „Pierścieniu Nibelunga”

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 06, luty 2016 07:44

Kompozytor określił, że akcja Ringu dzieje się „zawsze i wszędzie” przez co pojęcie czasu i przestrzeni staje się w tym dziele podstawowym problemem zmuszającym realizatorów do zawiłych spekulacji, a czasami nawet manipulacji, w przenoszeniu akcji i nadawania swoim wizjom ponadczasowych, ponadnarodowych i uniwersalnych wartości. Biedny kompozytor spoglądając z góry na to co wyrabia się z jego dziełami pewnie czasami nie może uwierzyć, że powiedział to czego nie powiedział. Współczesne interpretacje i wizje sceniczne całej tetralogii stają się często wyrazistym odbiciem i wykładnią intelektualnych stresów i lęków oraz dążeń naszych czasów i nas samych. Jedno należy w tym miejscu podkreślić, Der Ring des Nibelungen zwycięsko przetrwał różne teatralne mody i próby politycznych interpretacji, pozostając nadal dziełem wyjątkowym w historii sztuki.

Wydaje się, że zdanie wielkiego angielskiego dramaturga Bernarda Shaw, który powiedział: „Pierścień Nibelungów, ze wszystkimi swoimi bogami, olbrzymami i karłami. Z rusałkami, walkiriami, czapką – niewidką, czarodziejskim mieczem i pierścieniem oraz niezwykłym skarbem, jest dramatem naszych czasów, a nie sztuką z odległej baśniowej przeszłości.” – nic nie straciło na swojej aktualności. Dlatego też reżyserzy poszukują najbardziej wymownej symboliki sytuując akcję swoich inscenizacji w dalekiej przeszłości, naszej rzeczywistości, a bywa że w odległej przyszłości  kosmicznej, a nawet świecie po nuklearnych i ekologicznych katastrofach. Sądzę, że najpełniej o problemach jakie niesie każdorazowo nowa inscenizacja tetralogii świadczą zdania dwóch znakomitych niemieckich reżyserów, prof. Götza Freidricha i Harrego Kupfera: „Od prapremiery Pierścienia Nibelunga minęło już więcej niż sto lat, a my nie przegryźliśmy się jeszcze przez połowę problemów jakie niesie to dzieło.” – wyznał z pierwszy z panów. „W pracy nad tym dziełem nigdy nie dojdzie się kresu” – powiedział drugi, podczas dyskusji na temat jego nowej inscenizacji Ringu w Bayreuth w 1988 roku. 

• « poprz.
• nast. »