Przegląd nowości

Dokąd prowadzi wyobraźnia, czyli co może reżyser w „Pierścieniu Nibelunga”

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 06, luty 2016 07:44

Wyreżyserowaną w 1970 roku inscenizację Wolfganga zastąpiła szokująca, głośno oprotestowana przez festiwalową publiczność, wizja Patrice Chéreau. Na przetarty przez braci Wagnerów szlak zerwanych tradycji i inscenizacyjnych poszukiwań szybko weszli kolejni artyści. 

Każdy z nich poszukiwał w treści Pierścienia nowych wartości i przesłań lub odwoływał się do konkretnego wymiaru, filozofii, sytuacji i własnych doświadczeń. Światło, barwa, przestrzeń i kostium stały się podstawową formą komunikacji i przekazu. Niestety, zdarzały się też sytuacje, które prowadziły na manowce i stawały się pożywką dla wątpliwej jakości idei, fałszywych myśli, a nawet ksenofobi.

Na szczęście tego typu „odkrywcze” inscenizacje najczęściej nie zyskiwały uznania publiczności, wręcz wywoływały głośne protesty, więc ich sceniczny żywot siłą rzeczy do długich nie należał. Jednym z pierwszych, który poszedł drogą braci Wagnerów był znany austriacki dyrygent Herbert von Karajan, który nagle odkrył u siebie reżyserski talent i pasję.

• « poprz.
• nast. »