Przegląd nowości

Muzyka uskrzydla i czyni powabniejszym!

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 25, listopad 2014 21:35

W zamykającym ją popisowym rondzie Ah il più lieto, il più felice, rojącym się od fiorytur i zakończonym fermatą, trwającą dopóki nie umilknie orkiestrowa koda, wzbił się na wyżyny wirtuozerii, dowodząc, iż w biegłości w górze skali zaczyna nie mieć sobie równych.

Isabel Leonard skupiła się prawie wyłącznie na stronie muzycznej partii Rozyny. W jej ujęciu wystudiowane interpretacje arii: Una voce poco fa z I aktu oraz Contro un cor che accende amore w lekcji śpiewu z domniemanym Don Alonso, w którego przebraniu Almaviva wkrada się do domu Don Bartola, przybrały nieomal postać wykonania koncertowego. Było w nich więcej cech ćwiczenia wokalnego w rodzaju Wariacji na temat Mozarta Adolpha Adama, wstawianych w czasach, gdy partią tą zawładnęły soprany koloraturowe (kompozytor przeznaczył ją dla kontraltu i tak się ją obecnie obsadza), zabrakło natomiast większego ładunku emocjonalnego, który pozwoliłby artystce stworzyć pełnokrwistą postać sceniczną.

Za to autentyczną vis comica odznaczał się występ Christophera Maltmana w roli tytułowego balwierza, skutecznie odwracając uwagę od dość przeciętnych warunków wokalnych. Czasami może nawet za dużo było rozbieganej mimiki i gry oczyma, ale spośród wszystkich wykonawców potrafił on tchnąć najwięcej życia w toczącą się akcję.

• « poprz.
• nast. »