Przegląd nowości

Ebony Band – osobliwe spotkania z muzyką współczesną

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 04, listopad 2013 10:12

By lepiej zrozumieć klimat kompozycji, warto by spojrzeć na nią przez pryzmat światopoglądu Bertolta Brechta – autora libretta, społecznie zaangażowanego buntownika stającego w obronie klasy robotniczej i atakującego mieszczaństwo oraz ustrój kapitalistyczny. Wszak libretto do Opery za trzy grosze oparł on na podstawie libretta (mającego wówczas dwieście lat) Johna Gaya do Opery żebraczej, satyry na burżuazję i wysokie sfery Londynu.

O Ernście Tochu wiemy dziś raczej niewiele, mimo że jego utwory nominowane były trzykrotnie do Oscara, oraz że otrzymał prestiżową nagrodę Pulitzera i nagrodę Grammy. Ta ignorancja wynika najprawdopodobniej z faktu, że wskutek dojścia Hitlera do władzy artysta wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie spędził resztę życia. Utwór Egon i Emilia na głos, lektora i orkiestrę op. 46² powstał jeszcze na Starym Kontynencie. Jest to jednoczęściowa, kilkunastominutowa satyra na operę skomponowana do libretta niemieckiego poety i humorysty Christiana Morgensterna. Głównym bohaterem utworu jest Emilia – diva operowa, która przechodzi załamanie nerwowe, bo jej ukochany Egon nie wykazuje nią zainteresowania. Monolog zaniepokojonej dziewczyny stanowi poniekąd mieszankę gwałtownej ekspresji, afektu i histerii. Rolę Emilii wyśmienicie interpretuje w tym nagraniu sopranistka Elena Vink. Egon – w tej roli reżyser teatralny Chaim Levano – przemówi dopiero na końcu kompozycji, składając taką oto deklarację: „Zgadza się. Chcę, abyś zostawiła mnie w spokoju. Nie chcę dramatu rodzinnego. Nie chcę opery… […] Teraz idź do domu i przyznaj, że dziś po raz pierwszy w życiu widziałaś prawdziwie rozsądnego mężczyznę na scenie. Mężczyznę, którego postawa przywodzi na myśl przysłowie: mowa jest srebrem, a milczenie złotem, i który odważnie wciela je w życie. Żegnaj!”³ Emilia nie odpowiada. Wybrzmiewa jedynie szydercza koda orkiestry.

• « poprz.
• nast. »