Przegląd nowości

"Niobe, królowa Teb" i "Hybris" w Teatro Nacional de São Carlos w Lizbonie

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 19, kwiecień 2010 02:00

Szczególne zainteresowanie wzbudziło wystawienie wspomnianej wyżej opery Steffaniego, która po trwającym przeszło trzy wieki okresie zapomnienia została wreszcie w 1976 roku z dużym powodzeniem wskrzeszona w wersji koncertowej na włoskim Festiwalu Musica Veneta, a następnie zaprezentowana w pełnej inscenizacyjnej oprawie - przygotowanej właśnie w koprodukcji z Lizboną - na niemieckim Festiwalu w Schwetzingen. Zanim jednak przejdę do omówienia tego interesującego z wielu względów przedstawienia chciałbym w paru zdaniach przybliżyć czytelnikom postać włoskiego kompozytora.

Otóż Agostino Steffani (1654 - 1728) urodził się w położonym nieopodal Wenecji Castelfranco, ale zdradzane przezeń od najmłodszych lat zdolności muzyczne spowodowały, iż już w roku 1667 wyemigrował - na zaproszenie księcia elektora Bawarii - do Niemiec, w których ostatecznie spędził większość część życia. W Monachium uczył się śpiewu i gry na organach, a następnie wyjechał na dwa lata do Rzymu, gdzie studiował kompozycję u kapelmistrza Bazyliki Świętego Piotra: Ercole Bernabei, a także teologię, co doprowadziło go do stanu kapłańskiego. Po powrocie do Monachium rozpoczął karierę jako kompozytor oraz organista i to właśnie w nadwornym teatrze bawarskiej stolicy zostały pokazane jego pierwsze opery: Marco Aurelio (1681), Solone (1685), Audacia e rispetto (1685), Servio Tullio (1686), Alarico il Baltha (1687) i prezentowana aktualnie w lizbońskim Teatro National São Carlos Niobe (1688). W roku kreacji ostatniego z wymienionych dzieł Steffani został mianowany kapelmistrzem hanowerskiego elektoratu, a od roku 1703, czyli od momentu, w którym przeniósł się definitywnie do Düsseldorfu, dzielił swój czas pomiędzy kompozycję i obowiązki dyplomatyczne, a także posługę duszpasterską.