Przegląd nowości

Pani zabija panią albo Carmen XXI wieku z gumą do żucia...

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 26, październik 2026 18:33

... którą wydyma z ust, gdy w zakończeniu trzeciego aktu z pogardą odsyła Joségo z Micaëlą do jego matki. Przypieczętowując tym samym swój los i to, jak się okaże, z najmniej spodziewanej strony. Jak Bożena Zawiślak-Dolny była absolutną Camen końca ubiegłego stulecia, tak w przypadku nowego zapowiada się na nią Anna Borucka (premiera 23 października w Operze Ślaskiej w Bytomiu).

To mezzosopran dramatyczny o znacznej rozpiętości i ciemnej barwie, czyniących wiarygodną wokalnie postać zmysłowej kochanki, a zarazem niezależnej kobiety, niepoddającej się roli wyznaczanej tejże przez świat mężczyzn i związane z nim instytucje, na przykład wojsko (jego przedstawicieli wprowadził już Merimée i libreciści) oraz kościół (trzy zakonnice dodane przez reżysera), chcącej wyłącznie samej decydować o swym losie. Artystka zdaje się mieć partię dopracowaną w najdrobniejszych szczegółach, by oddać złożoność charakteru postaci.

Kusicielska moc znajduje wyraz w Habanerze L'amour est un oiseau rebelle, hardość niezważająca na okoliczności przejawia się w wyzywającej pieśni bez słów Tra-la-la, uwodzicielskość w Seguidilli Près des remparts de Séville, w największym stopniu odwołującej się do hiszpańskich źródeł muzycznych, pochodzenie i związana z nim anarchiczność daje znać o sobie w pieśni cygańskiej Les tringles des sistres tintaient, południowy temperament w pieśni z kastanietami Je vais danser en votre honneur, wreszcie tragizm w arii „z kartami“ En vain pour éviter les réponses amères, kiedy w tle przemyka prawdopodobnie personifikacja sądzonej jej śmierci. 

• nast. »