Przegląd nowości

Pani zabija panią albo Carmen XXI wieku z gumą do żucia...

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 26, październik 2026 18:33

W pozostałych ustępach Piotr Mazurek nie wysuwał się przed solistów, co nie oznacza, że nie zadbał o znaczące detale od czasu do czasu wyraziściej zarysowane, na przykład te związane z motywem losu. Dobrym obyczajem stało się wyjście orkiestry do ukłonów przed pierwszy rząd parteru. Podobnie jest w Bayreuth, ale tam przez resztę spektaklu jest ona ukrytą przed wzrokiem publiczności.

Nie wiem, na ile wielofunkcyjna dekoracja Renata Theobalda w formie galerii w głębi, nie tylko w scenie corridy w czwartym akcie czyniąca widowiskiem wszystko, co pojawiało się na pierwszym planie, świadomie nawiązywała do corales, dawnych hiszpańskich teatrów usytuowanych na dziedzińcach zajazdów?

Wspomniana uwertura typu francuskiego, a więc dwuczęściowa, szczególnie w pierwszym ogniwie wypełniona została natłokiem zdarzeń i działań scenicznych (chór. i ruch sceniczny: Franklin Dávalos), w drugim, eksponującym temat przeznaczenia, wprowadzono alegoryczne postacie w maskach. Zgodnie z latynoską estetyką było wielobarwnie (kost. Sofia DiNunzio) i rozrzutnie, a zarazem rodzajowo, a więc w znacznej mierze zgodnie z tradycją inscenizacyjną. Być może, by uśpić uwagę przed nowatorskim rozwiązaniem zakończenia całej intrygi, które można określić jako coup de théâtre, skoro mamy do czynienia z operą francuską i które na stałe zapisze się już w światowej recepcji tego tytułu.

                                                                 Lesław Czapliński

• nast. »