Przegląd nowości

Wiedeńska krew ma barwę glicynii

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 02, czerwiec 2026 22:30

A drugą rodowici Wiedeńczycy: ich lokaj Józef i szwaczka Pepi, których ożywia właśnie tytułowa krew. I to oni wysunęli się na pierwszy plan. Stąd jednym z najbardziej udanych numerów jest duet Drausst in Hietzing w ich wykonaniu, przybierający burleskowy charakter z licznymi choreograficznymi figurami graniczącymi z ekwilibrystyką, brawurowo zaprezentowany przez Jarosława Bieleckiego i Zuzannę Caban.

Z tą ostatnią na zmianę występuje Katarzyna Ryczkowa, również z powodzeniem odnajdująca się w tej roli. W osobie Jakuba Luboińskiego Hrabia Zedlau zyskał bardziej odpowiedniego odtwórcę zarówno pod względem powierzchowności, jak i wokalnym. Postawny fizycznie i głosowo, może nawet za bardzo jak na ten gatunek nazywany lżejszą muzą, zbliżając się raczej do wyobrażeń o jugendliche heldentenor.

Niestety, w polskich teatrach brakuje niemieckiego repertuaru dostosowanego do naturalnych warunków tego artysty. Jako się rzekło jest on głównym amantem, seryjnym uwodzicielem kobiet niczym Don Juan. Albo Hrabia Szarm z Operetki Witolda Gombrowicza, który co jakiś czas sprawdza u swego lokaja Władysława ile kobiet posiada na rozkładzie. W związku z tym zasadniczym pomysłem Giorgia Madii stało się upodobnienie do siebie trzech jego kobiet: żony Gabrieli, kochanki Franzi i uwodzonej Pepi, tak, że niekiedy trudno je odróżnić. Zwłaszcza gdy w dwóch ostatnich aktach: na balu u hrabiego Bitowskiego i w gospodzie na Hietzingu wszystkie trzy pojawiają się jednocześnie. 

• « poprz.
• nast. »