Przegląd nowości

Wiedeńska krew ma barwę glicynii

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 02, czerwiec 2026 22:30

Moja włosko-węgierska Babcia zawsze podkreślała różnice między Wiedniem a Berlinem, pełnymi polotu i humoru Austriakami a ponurymi Prusakami. Jak pomiędzy winem a piwem. To mieli zapewne na myśli twórcy Wiedeńskiej krwi, pogrobowcowej operetki Johanna II Straussa, mającej swą prapremierę po jego śmierci i będącej dziełem kompilacji, a więc opracowania na numery wokalne i instrumentalne jego utworów pierwotnie posiadających inne przeznaczenie.

Na tej zasadzie powstaną później biograficzne dzieła sceniczne: opera Chopin Giacoma Oreficego w oparciu o jego muzykę fortepianową przetransponowaną na głosy i zorkiestrowaną, operetka Domek trzech dziewcząt o Franzu Schubercie, wykorzystująca jego pieśni, oraz Sullivan i Gilbert Kena Ludwiga o królu operetki londyńskiej. Pod względem dramaturgicznym fabuła Wiedeńskiej krwi skonstruowana została na planie Zemsty nietoperza.

A więc pierwszy akt rozgrywa się w domowym zaciszu, do którego zdawałoby się przystępu nie ma światowe życie i towarzyszące mu intrygi. Drugi przenosi nas na bal u hrabiego Bitowskiego, a trzeci do gospody na podmiejskim Hietzingu, gdzie sądzić można, że przestają obowiązywać sztywne obyczaje... Jej najnowsze, trzecie wystawienie w Krakowie (poprzednie w latach: 1968 i 1997) zyskało transfuzję włoskiej krwi w osobie Giorgia Madii, choreografa i reżysera, który w naszym stuleciu szczególnie chętnie podejmuje współpracę z dwiema polskimi scenami muzycznymi: Teatrem Wielkim w Łodzi i Operą Krakowską. 

• « poprz.
• nast. »