Przegląd nowości

Wiedeńska krew ma barwę glicynii

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 02, czerwiec 2026 22:30

W inscenizacji Madii okazuje się, że płynąca w żyłach Wiedeńczyków tytułowa krew posiada barwę glicynii. W odcieniach takiej bowiem tonacji kolorystycznej utrzymana pozostaje scenografia Maarji Meeru: dekoracje, kostiumy i sceniczne rekwizyty. Nadaje to odrealniony charakter przywołanemu światu, w którego tle toczy się mający ustanowić nowy ład w ponapoleońskiej  Europie kongres, który nie posuwa się do przodu, lecz tańczy.

Oczywiście w rytm nostalgicznych walców, które właśnie wtedy zaczęły wkraczać na bale, lecz długo jeszcze uznawane były za nieprzyzwoite. Zapewne z tego powodu, aby zbytnio nie obniżać morale widzów, realizatorzy wprowadzili prolog przy dźwiękach zagrzewającego do działań Marsza Radetzkyego, skomponowanego przez ojca muzycznej dynastii Straussów.

Wypełnia go teatr marionetek - koronowanych uczestników wspomnianego Kongresu. Dla przywołania niegdysiejszego czaru trochę operetkowej c. k. monarchii w jej schyłkowym okresie, której ten gatunek artystyczny stał się symbolem, inscenizator uruchamia teatralną maszynerię wraz ze sceną obrotową. Przed naszymi oczyma przesuwają się więc poniekąd cienie przywołane z dalekiej, w znacznej mierze idealizowanej przeszłości. W operetkach występują zazwyczaj dwie pary kochanków: sentymentalna oraz charakterystyczna. Tę pierwszą stanowią odzyskujący dzięki intrydze erotyczny pociąg małżonkowie Zedlau z fikcyjnego księstwa Reuss-Schleiz-Greiz. 

• « poprz.
• nast. »