

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościMuzyczna rehabilitacja Bony Sforzy
Strona 5 z 5
Kontrastowo względem niej pomyślana została postać jej matki, równie ambitnej, a powierzona altowi i jakby napisana z myślą o zjawiskowym głosie Wandy Franek, której niezwykła naturalność operowania niskimi rejestrami przydawała Izabeli Aragońskiej złowieszczego odcienia, choć w końcu ugnie się ona i zgodzi na pożegnalne spotkanie córki z ukochanym Ettore, co nie będzie jej później dane w przypadku syna.
Artystka zasługuje w przyszłości na większą partię, może na przykład Dalili? Odpowiednikiem jej niezwykłości w zakresie męskich głosów stanowi występ kontratenora Jakuba Borowczyka w roli Crisostoma Colonny, związanego z dworem aragońskim preceptora Bony, a następnie ucharakteryzowanego na Stańczyka delegata sejmu. Interesujące epizody pary intrygantów i prawdopodobnie skrytobójców, którzy przyczynili się do śmierci swej pani, stworzyli Martyna Dwojak jako przewrotna służąca i Adam Sobierajski w roli fałszywego zausznika Gian Lorenza Pappacody.
Bona Sforza w przeważającej mierze śpiewana jest po włosku, ale także po polsku i w łacinie, ówczesnej lingua franca. Na koniec, niczym w formie łukowej, wszystko powraca do początku przy akompaniamencie powtórzeń fanfarowego tematu. Czyżby pokusa władzy była silniejsza od wszystkiego innego? Opera Krakowska i jej dyrekcją od trzech lat oczekiwały na spektakularne wydarzenie, które nada im nowe oblicze i przeciwstawi się nieprzychylnym opiniom. Okazała się nim 9 listopada prapremiera Bony Sforzy, która następnie trafić ma do Bari, które tak boleśnie odcisnęło się na biografii bohaterki opery Zygmunta Krauzego. Lesław Czapliński |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||