Przegląd nowości

Muzyczna rehabilitacja Bony Sforzy

Szczegóły

Opublikowano: środa, 20, listopad 2024 21:26

Idealizująca natura muzyki sprawia, że nawet postacie nie budzące sympatii, jako operowi bohaterowie pozwalają utożsamić się ze swoim losem. I zazwyczaj się im współczuje. Młoda Bona Sforza, przeżywająca pierwsze zakochanie, zmuszona zostaje do wyjazdu do dalekiego i zimnego kraju gdzieś na Północy, jakim zapewne jawić się musiała Polska lombardzkiej księżniczce. Na dodatek poślubić ma o 27 lat starszego od siebie mężczyznę.

Musi zatem porzucić wszystko, z czym się zżyła i co kochała. Kogo nie wzruszy jej historia, przywoływana wszakże po latach, z perspektywy zbliżającej się śmierci? Stąd występuje pod trzema postaciami: dokonującej żywota w Bari zgorzkniałej wdowy, młodej księżniczki oraz polskiej monarchini, kiedy ożywają kolejne etapy jej biografii. Autorem oprawy muzycznej jest Zygmunt Krauze, doświadczony twórca operowy, co zapewnić musiało sukces, nie tylko dlatego, że dzieli on imię z dwiema monarszymi postaciami występującymi w operze.

Kompozytor ten wypracował własny, oryginalny język muzyczny, który określa zapożyczonym od Władysława Strzemińskiego mianem unizmu. Składają się nań krótkie, powtarzające się frazy rytmiczno-melodyczne o ostinatowym charakterze. Różnią się one od repetytywnego minimalizmu amerykańskiego tym, iż nie rozwijają się stopniowo, lecz po ekspozycji i kilku nawrotach ustępują miejsca kolejnym, co podyktowane jest w przypadku tego rodzaju artystycznego potrzebami dramaturgicznymi. Odznaczają się one niepokojącą, natrętną uporczywością, pozwalającą trzymać w napięciu graniczącym niekiedy z transem. W repetytywnej formie utrzymany jest również menuet, w rytm którego młoda Bona (Paula Maciołek) i Ettore (Sebastian Marszałowicz) w dworny sposób wyznają sobie miłość. 

• « poprz.
• nast. »