Przegląd nowości

Włoszka z Algieru ucieka do Krakowa albo Rossiniada 2024 rozpoczęta

Szczegóły

Opublikowano: środa, 26, czerwiec 2024 17:15

Ale i tu dopadł ją Mustafa bej, skoro osoby i głosu użyczył tej postaci turecki bas Doğukan Özkan (VI Festiwal Rossiniowski – Gioacchino Rossini Włoszka w Algierze). Kiedyś, przy okazji wystawienia Turka we Włoszech, też Rossiniego, podpowiadałem dyrektorowi Opery Krakowskiej, aby dla scenicznego uwiarygodnienia obsadzić w roli księcia Selima śpiewaka z tego właśnie kraju.

I właśnie on w tym gronie szczególnie wyróżniał się wokalnie bezbłędnie ustawionym głosem o wyrównanej emisji, budząc podziw dla technicznej swobody w pokonywaniu koloratur (zwłaszcza w ustępie Delle donne l'arroganza z introdukcji) i wieńcząc swoją arię Già d'insolito ardore nel pett długo wytrzymaną fermatą. Również pod względem warunków zewnętrznych odpowiadał obiegowym wyobrażeniom o egzotycznym osmańskim dostojniku, co wsparte zostało za sprawą kostiumu zaprojektowanego przez Olesję Maurer.

Jedna z najbardziej eksponowanych partii należy do Lindora. Koreańczyk Hyunduk Kim to wysoki tenor, choć niskiego wzrostu, posiadający łatwość w sięganiu do oktawy dwukreślnej. O ile w pierwszej kawatynie Languir per una bella raziła mnie nieco barwa głosu i jego zbytnie tremolowanie, to póżniej, w drugiej O, come il cor in giubilo i w finale, w którym ma największy udział, artysta nad nim zapanował, albo nastąpiło z tym oswojenie. Błyskotliwy jest duet obydwu postaci Se inclinassi a prender moglie z efektem zawrotnego parlanda, zapowiadający ten tytułowego Don Pasquale i Malatesty Cheti, cheti immantinente z opery Donizettiego. Polina Anikina w tytułowej roli sprostała jej wymaganiom, ale rosyjska śpiewaczka powinna jeszcze popracować nad szlachetnością brzmienia. 

• « poprz.
• nast. »