Przegląd nowości

Włoszka z Algieru ucieka do Krakowa albo Rossiniada 2024 rozpoczęta

Szczegóły

Opublikowano: środa, 26, czerwiec 2024 17:15

Z drugiej strony opera posiada wydźwięk patriotyczny, stanowiąc apologię nieistniejących jeszcze Włoch i Włochów, zapowiadając podobną wymowę dzieł Verdiego, choć współcześni pomawiali Rossiniego o indyferentyzm w tej kwestii. Włoszkę w Algierze wystawiono na inaugurację VI Festiwalu Rossiniowskiego. Z tej okazji przybyła Krakowowi nowa scena operowa, w którą obrócona została filharmoniczna estrada. Podzielono ją na scenę zewnętrzną, na której rozgrywała się lwia część akcji, oraz wewnętrzną, zakrytą kurtyną i odsłanianą w szczególnych sytuacjach i z podświetlanym tłem.

Zamiast statku pojawia się na niej małolitrażowy samochód, którym podróżuje na Wschód Izabela z Taddeo w poszukiwaniu już wcześniej uprowadzonego Lindora. Mamy zatem do czynienia z przeniesieniem akcji we współczesne realia (insc. Jochen Schönleber). Nie mam nic przeciwko temu, dopóki nie szkodzi to muzyce.

A tak się stało na samym wstępie, kiedy po mimicznej przedakcji, piękne wejście smyczków pizzicato w dynamice piano, zakłócił hałas spadających ze stołu naczyń, strąconych przez Elwirę, gdy się dowiaduje, że Mustafa postanowił ją opuścić. Spośród muzyków orkiestry Filharmonii Krakowskiej pod dyrekcją José Miguela Péreza-Sierry wyróżniała się sekcja instrumentów drewnianych, a z nich flecistka Natalia Jarząbek, a także oboistka. Zawiodły natomiast rogi, które odzyskały właściwą dyspozycję w eksponowanym dla nich ustępie poprzedzającym finał. Ostatnio dzieło to zaczyna powracać na polskie afisze. Omawiane wystawienie w Filharmonii Krakowskiej nastąpiło zaledwie w trzy dni po premierze w Operze Wrocławskiej.

                                                                     Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »