Przegląd nowości

Gry z czasem i kosmosem w muzycznej przestrzeni

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 12, grudzień 2023 22:29

Jak Cage'a 4'33" czy Pendereckiego 8'37", z czasem przemianowane na Tren pamięci ofiar Hiroszimy, Taniec sfer niebieskich Adama Wesołowskiego trwa 15'43", a więc tyle, ile wynosi roczna data śmierci Mikołaja Kopernika.

Utwór grany jest attacca, ale skrajne ustępy w tempie oznaczonym jako Allegro con furore odznaczają się dominacją czynnika motorycznego, przy czym zrazu mamy do czynienia ze zwiewną artykulacją i dynamiką z czasem przybierającymi na natężeniu. Po nim wysłuchaliśmy Śpiewów aniołów na dwa fortepiany (autor sam jest także pianistą) i orkiestrę. Każda z ich trzech części trwa 8’20’’ tyle¸ ile trwa droga światła słonecznego na Ziemię.

W obydwu utworach mamy zatem do czynienia z rodzajem numerologii. Kompozycje tego twórcy (ucznia Eugeniusza Bogusławskiego i Aleksandra Lasonia, dyrektora Filharmonii Śląskiej) to utwory ponowoczesne, a więc eklektyczne, w których dosłuchać się można różnych odniesień stylistycznych, przede wszystkim do minimalizmu (ja miałem skojarzenia z Johnem Adamsem, mniej ortodoksyjnym przedstawicielem tego kierunku, a zwłaszcza rytmami z Tańca Przewodniczącego Mao z opery Nixon w Chinach), przy czym w pierwszym dają też znać o sobie reminiscencje jakby orientalne, tak że niekiedy cienka granica oddziela je od bardziej rozrywkowych czy popularnych gatunków ilustracyjnych. 

• « poprz.
• nast. »