Przegląd nowości

Gry z czasem i kosmosem w muzycznej przestrzeni

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 12, grudzień 2023 22:29

W muzyce tego autora występuje pomysłowa artykulacja, na przykład za pomocą pociągnięć smyczkiem wibrafonu, co przypomina dźwięki szklanej harmoniki, szczególnie korespondujące z tytułowym obrotem sfer, a w kompozycji z udziałem fortepianów bezpośrednie wprawianie w ruch strun za pomocą dłoni (co ciekawe, wykonujący tę partię Krzysztof Książek równolegle gra również na instrumencie historycznym). 

Z kompozycyj Adama Wesołowskiego wywnioskować można, że kosmosem dla astronomów (Taniec sfer niebieskich), a niebem dla wierzących (Śpiewy aniołów) rządzi zasada repetytywności. Jej odmiana zaznacza się również w twórczości Henryka Mikołaja Góreckiego, ale wobec niej pierwsze z zaprezentowanych utworów są jakby Muzyczkami (od francuskich Musiquettes), którym to mianem obdarzył on swój cykl kameralny.

Nie przeczę, zręcznie napisane i zorkiestrowane, ale już Mahler twierdził, że w jego czasach byle czeladnik szewski zdobył biegłość instrumentacji niczym legendarne przekupki aleksandryjskie w teologicznych sporach wokół natur Chrystusa. Może się mylę i czas zweryfikuje moje opinie, a passus z tej recenzji będzie przytaczany jako przykład niezrozumienia przez współczesną krytykę bieżącej muzyki? Na bis pianistyczne małżeństwo Książków (żona Agnieszka Zahaczewska) brawurowo zagrało autorską transkrypcję na cztery ręce finałowego Tańca ofiarnego ze Święta wiosny Igora Strawińskiego, tak że należało tylko żałować, iż jego całość nie wypełniła pierwszej części piątkowego koncertu Filharmonii Krakowskiej. 

• « poprz.
• nast. »