Pożegnanie Franka

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 10, luty 2020 06:49

Pietras Sławomir

Tak też było w środę 29 stycznia na Cmentarzu Osobowickim nad Odrą. Miejsce w alei zasłużonych wyjednał u prezydenta Wrocławia szanowany przez artystów prezes Paweł Skrzywanek, niegdysiejszy szef wrocławskiej kultury, który od dawna powinien kierować którymś z wrocławskich teatrów, gdyby władza zajmowała się wartościami, a nie tylko polityką!. Szefowa Wrocławskiego Oddziału ZASP-u Urszula Drzewińska wespół z Mirosławem Pachem, niegdyś tancerzem, a od lat biznesmenem, zajęli się organizacją wszystkiego. Z Warszawy przyjechała specjalnie gwiazda opery polskiej Joanna Cortés, aby przy akompaniamencie utalentowanego organisty Michała Fiuka zaśpiewać na pożegnanie swemu zmarłemu koledze.

Nad urną pochylali się zapłakali rówieśni koledzy Franciszka: Emil Wesołowski (niegdysiejszy Jazon), Wiesław Kościelak (Spartakus), Henryk Walentynowicz (też Spartakus), Przemysław Śliwa (Albert), Henryk Konwiński (przed laty kolega ze sceny, a obecnie wybitny choreograf i reżyser wielu świetnych spektakli), Zbigniew Krzeszowiak (przybyły aż Kaiserslautern), Ryszard Węgrzynek (kompan z Polskiego Teatru Tańca). A wśród najlepszych tancerek epoki Maria Kijak (wielokrotna partnerka sceniczna), Krystyna Kosarewicz (razem na scenie we wczesnych latach kariery), Anna Szopa (solistka trochę później), Lucyna Sosnowska i Elżbieta Mazurkiewicz – reprezentantki Poznania), Anna Staszak (niezapomniana Medea), Bożena Lasota (po latach powrócona z Los Angeles), Danuta Kisielówna (wybitna postać Teatru Pantomimy Henryka Tomaszewskiego) i Karina Mickiewicz (dowód na szczęśliwe łączenie sztuki baletu z pantomimą).

Nie było niestety nikogo z jakichkolwiek władz, czy reprezentantów któregokolwiek z teatrów, na dobro których Franciszek Knapik z tak wielką determinacją, poświęceniem i oddaniem harował przez całą swoją roztańczoną karierę. Oni także przeminą, a my – obiecujemy Ci to Franciszku – również pozostaniemy w domach, aby ich nie żegnać, bo na to nie zasługują. Tymczasem bywaj i do zobaczenia w o wiele lepszym świecie!

                                                      Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »