Przegląd nowości

Amadeusz i jego sobowtór

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 14, lipiec 2022 20:44

Poziom gry orkiestry Jacka Laszczkowskiego nie dorósł jeszcze POK, ale w każdym razie da się jej słuchać, zwłaszcza gdy uwaga widowni zwrócona jest nie na zespołową perfekcję wykonania, ale akcję na scenie dramatycznej. Aby percepcji nie komplikował przebieg realizacji partytury aktorzy otrzymali wzmocnienie w postaci mikroportów i skutecznie rywalizowali z tonami kwintetu smyczkowego i zespołów dętych.

Mogliśmy się o tym przekonać już w pierwszej scenie Amadeusza, gdy orkiestra grała skoczną Uwerturę do opery Wesele Figara, zaś na scenie brutalnie przekrzykiwali się dwaj totumfaccy i szpiedzy Salieriego – Łukasz Lewandowski i Sławomir Grzymkowski, obaj objęci imieniem Venticelli czyli Wiatry. W każdym razie orkiestra prócz dyrygenta ma już swoją rutynową strukturę organizacyjną. Koncertmistrzem jest Michał Lisiewicz, prymariusz Warsaw String Quartet, często wykorzystywanego w różnych spektaklach teatralnych, gdzie potrzebna była muzyka na żywo.

Wśród solistów śpiewaków dali się zauważyć Marta Huptas, której pozwolono odegrać niemą rólkę Katheriny (uczennicy i kochanki Salieriego), ale zaśpiewała także powtórzony pięciokrotnie fragment koloratury z arii Konstancji z Uprowadzenia z seraju, oraz Mateusz Michałowski nieźle radzący sobie z basową arię Sarastra z Czarodziejskiego fletu. W repertuarze orkiestry i zespołu wokalnego były także inne utwory z bogatej teki kompozytorskiej Mozarta, wszystko wykonane w miarę przyzwoicie, bezpiecznie i o czasie zakończone, jak choćby Lacrimosa z Requiem. Mozart ma to do siebie, że jego muzyka jest znana, a jak powiedział inżynier Mamoń, najbardziej lubimy to, co już znamy. Prawo Mamonia stosuje się też do całego Amadeusza.

                                                                         Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »