Przegląd nowości

Edgar i Rajmund albo Reżyser w rozterce – „Łucja z Lammermooru“ z MET

Szczegóły

Opublikowano: środa, 01, czerwiec 2022 21:35

Jego wróg Edgar reprezentuje z kolei społeczność latynoską, co staje się tym dobitniejsze, kiedy odtwarza go meksykański tenor Javier Camarena. Wraz z zabójstwem przez Łucję Artura, do którego poślubienia zmusił ją brat, akcja przybiera formę filmów gore", czego przejawem jest nie tylko zbroczona krwią bohaterka, ale i pojawiające się na scenie zmasakrowane zwłoki męża, ożywające w zwielokrotnionej postaci z chwilą pogrążenia się bohaterki w  obłędzie, podobnie jak materializujące się widmo zamordowanej przodkini, w pierwszym akcie przywołanej jedynie za sprawą filmu w tle.

Poprzez większą część spektaklu odnosiłem wrażenie jakby wykonawcy byli do pewnego stopnia automatami produkującymi dźwięki, niczym Offenbachowska „Olimpia“ z Opowieści Hoffmanna, a więc wypranymi z wszelkich emocji, które zdolne byłyby wywołać wzruszenie u publiczności.

Nadine Sierra dysponuje głosem o znacznej urodzie i rozwiniętą techniką panowania nad nim, na co składa się wrażliwa artykulacja i wyrównana emisja. Koloraturom wszakże do doskonałości brakuje krągłej perlistości, a na koniec duetu z Edgarem Qui di sposa eterna w pierwszym akcie dało znać o sobie dość rażące potknięcie intonacyjne. Za to czarowała subtelnym mezzavoce w Andante duetu z Henrykiem Il pallor funesto, orrendo w następnym. W scenie obłędu towarzyszyła jej zgodnie z pierwotnym zamiarem kompozytora szklana harmonika, o tyle poręczna dla śpiewaczki, w przeciwieństwie do alternatywnego fletu, że nie wyjaskrawia drobnych niezgodności intonacyjnych. 

• « poprz.
• nast. »