Przegląd nowości

Muzyczne, biseksualne, kryminalne?

Szczegóły

Opublikowano: środa, 09, luty 2022 20:31

Wydane przez Czytelnika w 1971 roku Opowiadania muzyczne Jarosława Iwaszkiewicza wciąż przynoszą niespodzianki i zaskoczenia. Autor, znakomity poeta, prozaik, dramaturg i wieloletni prezes Związku Literatów Polskich, w młodości myślał o karierze muzycznej. Skomponował nawet jakąś Sonatę skrzypcową, zarabiał początkowo jako nauczyciel gry na fortepianie, ale gdy zetknął się z ogromnie utalentowanym kuzynem Karolem Szymanowskim, przesunął swoje zainteresowania zawodowe w stronę literatury.

Jego dziełami są więc m.in. libretto opery Król Roger, a także dosyć często grana w teatrach sztuka o Chopinie Lato w Nohant. Kompetencje muzyczne Iwaszkiewicza są więc niepodważalne, ale w liczącym ponad 400 stron tomie Opowiadań muzycznych tego prawie nie widać. Na 6 zamieszczonych tu drobnych utworów  literackich w trzech o muzyce zupełnie nic nie ma, a w pozostałych trzech – tyle „co kot napłakał”. W najdłuższym, otwierającym tom tekście Przyjaciele z 1929 roku, ani razu nie pojawia się nawet słowo „muzyka”. Rozumiem, że redaktorzy Czytelnika mieli kłopot, jak zakwalifikować te opowiadania, jaką wspólną ideą objąć i nazwać opracowywane edytorsko teksty.

• « poprz.
• nast. »