Przegląd nowości

Przerwany lot jaskółki albo Niech żyje Młodość w Operze Śląskiej!

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 18, czerwiec 2021 16:25

Wspomniana młodość w tytule odnosiła się głównie do przywołanego Alberta Memetiego oraz ukraińskiego dyrygenta Jarosława Szemeta, który poprowadził przedstawienie ze znacznym nerwem dramatycznym, a przy tym z pełnym uwrażliwieniem na walory instrumentacyjne, choć Mahler, nieprzejednany adwersarz Pucciniego utrzymywał, że w ich czasach zręcznie orkiestrować potrafi byle czeladnik szewski.

Inscenizacja Brunona Bergera-Gorskiego podąża za librettem. Niekiedy odwołuje się do dosłownej ilustracyjności, gdy porównuje bohaterkę do tytułowej jaskółki, czemu towarzyszą projekcje obrazów z przelatującym ptakiem wyświetlane na płaszczyznach dekoracji Helge Ullmann, służących zarazem za ekrany. W drugim akcie w ten sposób przywołana zostaje sceneria paryskich przybytków rozrywki, a w trzecim igranie morskich fal, skoro akcja rozgrywa się na Lazurowym Wybrzeżu. Najefektowniej rozegrany zostaje wspomniany drugi akt, z chórem rozstawionym po obydwu stronach balkonu i odgrywającym bachanalia.

Za znak dzisiejszych czasów można natomiast uznać uczynienie z tancerza z obnażonym torsem w tle swoistego ornamentu sytuacyjno-dekoracyjnego, przydającego scenie odcienia zmysłowości. Jak przystało na nieszczęśliwy melodramat w zakończeniu mamy do czynienia ze spiętrzeniem gwałtownych reakcji w postaci podcinania sobie żył, a metaforą kresu idealistycznych złudzeń okaże się stający w płomieniach fortepian, którego dźwięki towarzyszyły na początku poetyckiej pochwale romantycznej miłości. Ze wszech miar udane przedstawienie Opery Śląskiej odsłoniło walory niedocenianej partytury Jaskółki, zadając kłam jakoby Puccini nie posiadał wyczucia komizmu.

                                                                           Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »