Przegląd nowości

Mierzwiński Władysław – wielkość zupełnie zapomniana

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 06, marzec 2021 06:59

Ułatwiono mu więc po ukończeniu gimnazjum wstąpienie do warszawskiego Instytutu Muzycznego, gdzie pod kierunkiem Francesco Ciaffei’ego i Gabriela Rożnieckiego rozpoczął naukę śpiewu jako baryton. Później studiował też u Giovanniego Lampertiego w Mediolanie. W 1870 roku w Paryżu, dzięki dyrektorowi Opery Paryskiej Olivierovi Halanzier, przestawiono go na głos tenorowy. 

Jednak pierwszym, który zwrócił uwagę Mierzwińskiemu, i to znacznie wcześniej, że dysponuje raczej głosem tenorowym był Jan Meller, dyrektor chóru operowego. Debiut sceniczny Władysława Mierzwińskiego, odbył się 20 listopada 1874 roku na scenie paryskiego Théâtre Vetadour (niektóre źródła podają, że miejscem debiutu była scena Opery Paryskiej). Jego pierwszą tenorową partią był Raul w Hugonotach o czym szeroko rozpisywała się polska prasa, m.in. „Tygodnik Ilustrowany” z 23 listopada. Po pierwszych paryskich sukcesach, w Palais Garnier również, ruszył Mierzwiński nie tyle na podbój innych francuskich scen: Marsylia, Lyon, ile dla nabrania scenicznego doświadczenia. Jednak na życzenie Halanziera wrócił do Paryża w 1879 roku i nadal zbierał uznanie m. in. za kreacje w Afrykance (Vasco da Gama), Wilhelmie Tellu (Rudolf i Arnold).

• « poprz.
• nast. »