Przegląd nowości

Hrabina z Meksyku

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 24, sierpień 2020 22:02

Niesamowitości tej kreacji dodawał fakt, że choć solistka wykonywała swoją partię po polsku, to brzmiało to jak język jakiegoś dawno wymarłego prekolumbijskiego plemienia. Karen Gardeazabal niczym opętana pasją demoniczna famme fatale wyrzuciła z siebie wściekłość i urażoną dumę przeplataną z delikatniejszym wyznaniem miłości. Nad walorami głosu tej wykonawczyni można by się jeszcze długo rozpisywać, na pierwszy plan wydobywając jego ekspresję i siłę, a mniej jakość i kryształowość brzmienia.

Były w obsadzie jeszcze dwie inne panie. Bardzo dobrze zaprezentowała się w partii skromnej dziewczyny Broni Natalia Rubiś –  sopran. Ta śpiewaczka też nie chciała uchodzić „tylko” za liryczny sopran, bo pamiętamy jej występy w roli szalonej Halki, więc na wysokich fermatach dawała ostre forte. Być może szykowała się mentalnie także na partię Hrabiny. Trzecim sopranem była Nicola Proksch w partii Panny Ewy. Dla niej, wykonującej tylko jedną, ale za to popisową arię, nie przewidziano osobnego miejsca na proscenium.

Weszła, zaśpiewała i wyszła. A jak było? Niespecjalnie. Głos niewyrównany. W dole prawie chrypka, w górze piskliwy. Ale jak na amatorkę, która pojawia się na balu, może być. Czterech panów o dosyć zróżnicowanych głosach najlepiej chyba reprezentował baryton Mariusz Godlewski w roli Podczaszyca. Musiał się spodobać Fabio Biondiemu, bo popisową rolę otrzymał także we wcześniejszym wykonaniu Moniuszkowskiego Flisa. Tutaj miał rólkę niewielką, ale spełnił się bez zarzutu, nie forsując głosu i nie nadymając się. W roli Chorążego wystąpił sympatyczny bas Jan Martiník z czeskiej Ostrawy, ale często pokazujący się w Polsce.

• « poprz.
• nast. »