Przegląd nowości

W ognia mgnieniu

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 12, grudzień 2019 10:05

Zanim na dobre zapłonie stos i pochłonie swą ofiarę – Joannę d’Arc – na przeciąg rozbłysku ognia staje jej przed oczyma całe dotychczasowe, burzliwe życie. Gotthold Ephraim Lessing w „Laokoonie, czyli granicach malarstwa i poezji” oczekiwał od artystów pędzla, by uwieczniali na swych obrazach tak zwaną chwilę znaczącą, w której skupiałoby się, jak w soczewce, wszystko to, co do niej doprowadziło, czyniąc zarazem brzemienną w mające dopiero nastąpić i dające się z niej odczytać  skutki, przezwyciężając w ten sposób unieruchomienie w czasie.

I tak jest w Joannie d’Arc na stosie, oratorium scenicznym Paula Claudela z muzyką Arthura Honeggera. W jego inscenizacji w Operze Krakowskiej natomiast rzecz się już poniekąd dokonała, na co wskazywałoby osmalone ciało bohaterki, choć spowite w cudownie ocalałe, śnieżnobiałe ineksprymable, czyżby stanowiące symbol, że jej pancerne dziewictwo pozostało nienaruszone? Jak to zazwyczaj bywa, o wiele bardziej przyciągają uwagę i cieszą wzrok postacie demoniczne, uobecnione przez tancerzy (między innymi Filipa Świeczkowskiego) odzianych w zmysłową czarną bieliznę i splamionych przelaną krwią, czyli rozmazaną po ciele czerwoną farbą.

• « poprz.
• nast. »