Przegląd nowości

Rocznicowy 40. Festival d’Ambronay (trzeci weekend)

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 13, październik 2019 16:49

Zaproponował on bogaty program złożony z utworów takich kompozytorów jak Aurelio Virgiliano, Francesco Rognoni, Biagio Marini, Alessandro Stradella, Arcangelo Corelli, Francesco Antonio Bonporti, Antonio Vivaldi i Francesco Maria Veracini. Kiedy się dokładniej przyjrzeć liście tych twórców, można się łatwo domyśleć, że celem Onofriego i jego ansamblu było ukazanie rozmaitych odcieni i odmian włoskiego języka muzycznego w zależności od czasu i miejsca kompozycji poszczególnych pozycji programu.

Począwszy od narodzin baroku (Rognoni, Marini...), aż do jego ostatnich porywów (Veracini), nie zapominając po drodze o barokowym apogeum muzycznym (Stradella, Vivaldi, Corelli...). Wykonywane utwory reprezentowały w dodatku wiele ważnych ośrodków kultury, wśród których nie mogło oczywiście zabraknąć Wenecji, Mediolanu, Bolonii, Florencji, Rzymu i Neapolu.

W grze Onofriego i współpracujących z nim instrumentalistów ujmowała niezwykła subtelność intonacyjna, plastyczność frazowania, dbałość o jakość dźwięku i pełne skupienia uduchowienie. Zupełnie inny charakter miało wieczorne wydarzenie, w całości poświęcone koncertowej wersji respektującego kody włoskiej opera seria dzieła Georga Friedricha Händla Juliusz Cezar. Trudnego i wymagającego zadania podjął się stojący na czele swego zespołu Les Talents Lyriques Christophe Rousset, który ową rozbudowaną pozycję przedstawił w skróconej, rezygnującej między innymi z dwóch postaci, wersji. Zważywszy na to, że w czasie powstania Juliusza Cezara, czyli w roku 1724, opery były pisane niemalże według zasady puzzli, co oznacza, że ich części można było w zależności od zamysłu artystycznego odpowiednio dobierać i przestawiać, zabieg Rousseta w niczym nie naruszył spójności dzieła, a jedynie uczynił je bardziej przystępne dla dzisiejszego słuchacza.

• « poprz.
• nast. »