Przegląd nowości

Rocznicowy 40. Festival d’Ambronay (trzeci weekend)

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 13, październik 2019 16:49

Oczarowane dynamizmem i pomysłowością Bruneta, zaczęły się tu bardzo szybko pojawiać gwiazdy muzyki barokowej (na przykład Jean-Claude Malgoire czy William Christie), ale trzeba też od razu powiedzieć, że to właśnie w Ambronay rozpoczęło sie wiele błyskotliwych karier muzycznych. Artyści, którzy zawdzięczają festiwalowi swój artystyczny rozwój, pozostają mu nadal wierni i regularnie obdarzają publiczność swoim talentem. Wystarczy chociażby wspomnieć o takich przywiązanych do tej manifestacji osobowościach muzycznych jak Philippe Jaroussky, Nicole Corti, René Jacobs, Sébastien Daucé, Stéphanie d’Oustrac, Enrico Onofri, Christophe Rousset, Jordi Savall, przywołany już William Christie czy stawiający niegdyś w Ambronay pierwsze muzyczne kroki Leonardo Garcia Alarcón, który należy dzisiaj do jednego z wybitniejszych przedstawicieli barokowej estetyki. Rzeczony festiwal istnieje od 1980 roku i wraz z upływem czasu systematycznie poszerza zakres swojej działalności.

I tak w roku 1989 dokonano tutaj pierwszego nagrania płytowego, którym była La Messe de bataille hiszpańskiego kompozytora pochodzenia katalońskiego Joana Ceréolsa, którą interpretował zespół La Capella Reial de Catalunya pod dyrekcją swojego założyciela Jordiego Savalla. Wspomniany rok zaznaczył się w sposób szczególny w rozwoju Festiwalu również ze względu na to, że dzięki pojawieniu się życzliwych sponsorów można było zacząć realizować bardziej ambitne programy artystyczne. Z kolei w roku 1993 udało się zorganizować pierwszą edycję Europejskiej Akademii Barokowej, struktury mającej na celu angażowanie wcześniej wybranych studentów akademii muzycznych z całej Europy do przygotowania pod kierunkiem uznanego autorytetu pełnowartościowego spektaklu barokowego. Pierwszą Akademię poprowadził Jordi Savall, który pracował z muzyczną młodzieżą nad dziełem David et Jonathas Marc-Antoine’a Charpentiera. Gotowa już realizacja krążyła później w trakcie starannie zaplanowanego tournée po wielu teatrach francuskich i europejskich. Nie ma chyba lepszego sposobu na ułatwienie młodym adeptom wokalistyki czy sztuki instrumentalnej wejście w świat profesjonalnej działalności artystycznej. Ważnym etapem było też utworzenie - po długich staraniach i usilnych zabiegach - w opactwie Ambronay, które w międzyczasie było stopniowo odrestaurowywane, Centre culturel de rencontre, funkcjonującego przez cały rok przy Festiwalu ośrodka kultury, którego formuła działania (master classes, rezydencje, działalność wydawnicza itd.) pozwala otrzymywać subwencje z ministerstwa kultury. Warto jeszcze wspomnieć o otwarciu sie Festiwalu - od 2005 roku - na inne estetyki muzyczne (na przykład muzykę etniczną, jazzową itd.), które są reprezentowane podczas koncertów mających miejsce we wzniesionym niepodal opactwa namiocie. Co ciekawe, te odbiegające od głównego nurtu festiwalowego wydarzenia przyciągają innego typu słuchaczy, którzy na co dzień nie są bywalcami sal koncertowych, ale którzy po tego typu typu doświadczeniach ośmielają się niekiedy dołączyć do publiczności rozmiłowanej w repertuarze barokowym.

• « poprz.
• nast. »