Przegląd nowości

W cieniu szubienicy z wisielcem

Szczegóły

Opublikowano: środa, 21, październik 2015 19:35

Do doświadczenia i techniki w znacznej mierze odwoływał się też Dmitrij Chorostowski w partii hrabiego Luny, albowiem najlepsze czasy w swojej karierze zdaje się mieć już za sobą. Jego baryton przybrał nieco matowy kolor, a także nie zawsze pozostaje w pełnej zgodzie z tekstem. Z kolei słowacki bas Štefan Kocán w roli Fernanda, zausznika Luny, posiada głos o nie największej rozpiętości, ale w pełni dostosowany do wymagań stylistycznych włoskich oper belcantowych, a nieco demoniczne rysy przydają tylko wiarygodności odtwarzanej postaci.

Marco Armiliato ze swej strony zadbał nie tylko o dogodny dla solistów akompaniament, ale wydobył z partytury wszelkie subtelności, wykraczające poza schematyczne zwroty melodyczne i rozwiązania instrumentacyjne (odpowiedzi waltorni zza sceny w otwierającej scenie nocnego czuwania zamkowych straży).

Jak na Verdiego przystało w operze tej znaczną rolę odgrywa chór. Nie tylko ten najsłynniejszy – Cyganów, wybijających rytm na kowadłach – ale i rycerzy obydwu zwalczających się stron, wreszcie mnichów jako dochodzące zza sceny posępne Miserere, stanowiące tragiczny refren wielkiej arii Leonory na początku IV aktu i zapowiadające nieuchronny bieg wypadków ku finałowej katastrofie. Tym razem chór nowojorskiej Met w pełni sprostał stawianym mu wymaganiom, przydając swemu występowi znaczną dozę efektowności.

                                                                        Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »