Przegląd nowości

W cieniu szubienicy z wisielcem

Szczegóły

Opublikowano: środa, 21, październik 2015 19:35

Może jedynie wokalizy nie były tak perliste jakby się sobie życzyło. W ogóle od strony muzycznej nowojorskie wykonanie odznaczało się niezwykłą kulturą wokalną. Koreański tenor Yonghoon Lee w tytułowej roli trubadura Manrica zadbał o połączenie szlachetnego brzmienia ze znaczną dozą lirycznej ekspresji. Odwołał się w tym celu do całego arsenału środków wokalnych jak pełne subtelności cieniowanie tembru głosu, wsparte zastosowaniem ekspresyjnego falsetu, a także fil di voce, czyli ściszanie, oraz efekt odwrotny, a więc intonowanie dźwięku piano lub mezza voce i jego stopniowe rozszerzanie.

Może jedynie „c” na zakończenie stretty sprawiało wrażenie nieco wysilonego, ale fermata trwała imponująco długo na wzór Pavarottiego. Za to pewien wysiłek malował się na jego twarzy, przydając mu o wiele starszy wygląd niż w rzeczywistości, kiedy poza sceną okazał się jeszcze całkiem młodym człowiekiem. Dolorę Zajick, sceniczną Azucenę, pamiętam w tej partii sprzed prawie trzydziestu lat, gdy polska telewizja przeprowadziła bezpośrednią transmisję tej opery z nowojorskiej Met z Luciano Pavarottim, Evą Martón i Sherrillem Milnesem. A zatem rzadki to przykład wokalnej długowieczności. Głos może już nie posiada tego blasku oraz barwy, co przedtem, ale artystka nadal potrafi nim operować w mistrzowski sposób, by za jego pomocą stworzyć pełnokrwistą postać i wyrazic całą gamę sprzecznych uczuć, które nią na przemian targają.

• « poprz.
• nast. »