Przegląd nowości

Fantazja i groza portretowania

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 18, styczeń 2015 12:23

Muzyka Mieszysława Weinberga jest umiarkowanie nowoczesna. Choć nie ma takiej siły i brutalności jak jego przyjaciela Dymitra Szostakowicza, to jednak urzeka swoim umiarem i wyrafinowaniem. Sama opera Potrtet wg Gogola fabularnie może przywodzić na myśl Fausta Goethego, zaś motywicznie jest rodem z Borysa Godunowa.

Jest to bowiem historia o zaprzedaniu duszy złowrogiej sile, która stylistycznie wyraźnie odwołuje się do kolorytu rosyjskiego, ludowej pieśni, czastuszek i romansów. Pierwsza piosnka (aria) o ognikach i kuleczkach, która w trakcie trwania spektaklu przewija się kilkakrotnie i w końcu podsumowuje przedstawienie, daje szansę zabłysnąć Piotrowi Friebe, który śpiewa ładnym lejącym się głosem lirycznym tenorowym. Muzyka jest więc skomponowana przez twórcę, który szanuje głos, układa frazy wokalnie i tak, aby można było zrozumieć tekst. W operze Portret jednak nie przewidziano chóru.

• « poprz.
• nast. »