Przegląd nowości

Fantazja i groza portretowania

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 18, styczeń 2015 12:23

Inscenizacja dzieła Weinberga przygotowana przez Teatr Wielki z Poznania i zaprezentowana gościnnie w Warszawie pozwala podziwiać twórczą robotę reżysera Davida Pountney'a. Choć w sumie była to adaptacja wcześniejszego brytyjskiego spektaklu -(dokonana przez Anelię Kadievą) to zawiera ona szereg znakomitych pomysłów.

Sposób odczytania libretta dostosowany został do realiów ZSRR i cały dramat wyjałowienia talentu zdolnego malarza doskonale wpasowuje się w epizod socrealizmu w praktyce niszczący wiele twórczych indywidualności i dający szansę artystycznym miernotom.

Pountney świetnie wykorzystał nawet tekst  piosnki o ognikach, aby w identyczych portretach Jóżefa Stalina na skinienie Latarnika zapalały się oczy (pary żarówek). Fantazyjnych pomysłów reżysersko-scenograficznych jest w tej operze wiele. Inspektor policji (Rafał Korpik) wjeżdża na scenę na wózku stylizowanym na taczankę, miejscowi dygnitarze chodzą na wysokich koturnach i od dwie głowy przewyższają nieszczęsnego, zniewolonego artystę, który oczywiście przed nimi się wyraziście płaszczy.

• « poprz.
• nast. »