Przegląd nowości

Fantazja i groza portretowania

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 18, styczeń 2015 12:23

Odniesienia do realnych postaci ze świata sztuki nie zawsze jednak są czytelne, mogą być identyfikowane dopiero po przeczytaniu, czy wysłuchaniu odpowiedniego komentarza, nie zmniejsza to jednak wizualnej atrakcyjności spektaklu.

Pewną zagadką jest głos Jacka Laszczkowskiego (Czartkowa - głównego bohatera opery). Zaczynał on swoją karierę jako niezły tenor. Później stał się kontratenorem śpiewającym falsetem. Obecnie znów jest tenorem, który jednak doskonale brzmi jako baryton, jego niskie tony są ciepłe i jędrne zarazem. Jednak gdy wchodzi w wysokie rejestry śpiewa wyłącznie forte wyraźnie cofając głos i siłując się.

Taka praca głosem powoduje, że w końcówce opery nieco chrypnie. Śpiew głównego bohatera trzeba więc traktować raczej jako charakterystyczny. W Warszawie operą, którą muzycznie przygotował Tadeusz Kozłowski, dyrygował chyba trochę zbyt ospale Daniel Chmura. Przedstawienie szło przy pełnej widowni tylko jeden raz i podobało się. Faktem zastanawiającym był skład publiczności. Bardzo dużą część słuchaczy stanowili ludzie młodzi.

                                                                     Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »