Przegląd nowości

Czar operowego Wiednia

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 19, grudzień 2014 15:42

Jednocześnie popada w tarapaty, jakie zastawili na niego włoscy intryganci (Annina udaje jego rzekomą żonę, przybywając z gromadką „dzieci”, ponadto w celu ostatecznej kompromitacji sprowadzony zostaje jego niedoszły teść). Atoli, z woli reżysera (Georg Rootering) za dużo się w niej dzieje, co zaciemnia przejrzystość komicznej intrygi, mogącej, dla nieznających opery, stać się zupełnie nieczytelną.

Wprowadza też anachronizmy, skoro do akcji,  rozgrywającej się w kostiumie epoki określonej przez libretto (okres panowania cesarzowej Marii Teresy, z którą Księżna Marszałkowa dzieli imiona), wkracza komisarz policji w stroju Sherlocka Holmesa. Poza tym od czasu do czasu wprawiane są w ruch lustrzane kręgi w tle, przydające scenerii refleksów, których gra sugerować ma nieubłagany upływ czasu (skoro po raz pierwszy towarzyszy monologowi Marszałkowej o lęku przed starością) oraz wieloznaczność niedopowiedzeń w relacjach pomiędzy bohaterami, których rozwikłanie pozostawia się domyślności publiczności… Nie całkiem jednak, skoro  pod koniec skrajnych aktów pojawia się wiośniane dziewczę, w które przemienił się murzynek Mohammed z libretta Hugona von Hofmannsthala, który, jeśli już miał pozostać, to lepiej byłoby, gdyby występował pod postacią Kupidyna z łukiem i strzałą.

                                                                        Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »