Przegląd nowości

Czar operowego Wiednia

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 19, grudzień 2014 15:42

To typowa rola spodenkowa, a więc męskiej postaci wykonywanej przez kobietę na podobieństwo Cherubina, a więc jej Mozartowskiego pierwowzoru, choć dziwić może, że nikt jeszcze nie wpadł na pomysł, by dla potrzeb scenicznych, a co za tym idzie uwiarygodnienia akcji, obsadzić w tej partii kontratenora, czyli jednak mężczyznę, co praktykuje się już w odniesieniu do wspomnianego Cherubina.

Głos Meagan Miller jako Marszałkowej, w nielicznych momentach, śpiewanych forte, przybierał nieco ostre i forsowne zabarwienie, choć w całości artystka ta wywarła ujmujące wrażenie i swój występ zaliczyć może do sukcesów. Pewien niedosyt mógł pozostawić Tomasz Rudnicki, odtwórca barona Ochsa, poniekąd negatywu Księżnej Marszałkowej. Oczekiwałoby się w tej partii mocniejszego głosu, szczególnie w niskim rejestrze nieco anemicznego, a momentami po prostu niesłyszalnego. Za to wykazał się odpowiednią giętkością w konwersacyjnych parlandach. Młody wiek artysty, nieco kłócący się z posiadaniem przez sceniczną postać dorosłego, nieślubnego syna, skądinąd pojawiającego się w ramach akcji, zarazem przyczynił się do przełamania uproszczeń w ukazywaniu tej charakterystycznej postaci, która w jego wydaniu nabrała większej złożoności, a nawet pewnego wdzięku, przezwyciężając jej zwyczajowe zredukowanie wyłącznie do cech nieokrzesanego grubianina, który wszakże jest arystokratą, mimo że z karynckiej, a może raczej chorwackiej prowincji, skoro jego służbę, siejącą popłoch w domu narzeczonej, porównuje się do Turków i Chorwatów właśnie.

• « poprz.
• nast. »